Gezinsuitbreiding

Nu ik dit bericht begin te schrijven, zit ik te denken wat ik allemaal wel niet te vertellen heb. De tijd hier vliegt en we zijn non stop bezig. En met de verhuizing erbij, kom ik ook niet veel aan mijn mails en de blog toe.
Allereerst maar even onze gezinsuitbreiding. We hebben er sinds gisteren een heel lief klein hondje bij. Hij heet Bruno, is een originele Indiase straathond en is ongeveer een maand oud.

Bruno hebben we opgehaald bij Blue Cross India. Dat is een organisatie waar ze dieren die in nood zijn opvangen en waar anderen een dier kunnen komen adopteren. Geweldig werk is dat. En aangezien zij daar veel puppies van de straat hebben en wij een hondje wilden, was de match al snel gemaakt. Bruno en ik waren vanaf minuut 1 aan elkaar gehecht. Hij volgt ons allemaal op de voet, maar het liefst komt hij achter mij aan. Overal waar ik heen ga, wordt ik dus gevolgd. De kinderen vinden Bruno ook heel erg leuk, maar soms ook nog wel heel spannend. En als ze dan gillen en rennen, denkt Bruno alleen maar: Oh dat is leuk, we gaan spelen.

Verder zijn we afgelopen week erg druk geweest met visite. Dietrichs ouders, zus en oom en tante waren hier voor 5 dagen. Dat was erg gezellig, maar ook megadruk. Zij zijn daarom dan ook maar weer naar huis gegaan, zodat wij hier even door kunnen gaan met het settelen in ons eigen nieuwe huis. En Lukas heeft deze week extra zwemlessen na schooltijd gehad om vandaag te kunnen optreden in een zwemevent. Hij is er supertrots op en het was ook heel leuk.

Verjaardag

De eerste week in ons nieuwe huis zit erop. En wat voor een week! We hebben het ontzettend druk gehad. Maar ondertussen zijn aardig wat dingetjes op hun plek terecht gekomen. En het gasfornuis en de wasmachine werken. Verder is er een nieuwe koelkast gekocht in afwachting van de reparatie van de oude koelkast. Koelkastruimte is hier toch geen overbodige luxe. En we hebben 2 x Lukas zijn verjaardag gevierd.
Op woensdag 4 augustus zijn verjaardag in het klein met visite van Andrea en haar kinderen en onze nieuwe buren. En vandaag hadden we zo'n 25 gasten, waaronder Dietrichs ouders, een tante, onze buren, de eigenaren van het vorige appartement en 3 schoolvriendjes van Lukas met ouders. Ik zag er redelijk tegenop. Er is namelijk nog zoveel te doen en ik ken de mensen niet die komen. En hoe gaat zo'n verjaardag in India eigenlijk. Het wordt zo vaak zo groot gevierd met zoveel luxe en daar houden wij helemaal niet van. En daar zijn we nu al helemaal nog niet klaar voor.
Dus hebben we het heerlijk op onze eigen manier gevierd. Niet te groot, thee met taart (Spiderman taart) en wat cola, fanta en chips. De glijbaan in de tuin en badmintonrackets voor de kinderen. En mijn schoonouders hebben voor wat sociale spelletjes gezorgd voor de volwassenen. Dat is iets typisch Indiaas en werkt erg goed om de mensen aan de praat te houden. En...het was supergezellig! Wat heerlijk om dan te voelen dat je met nieuwe mensen ook weer een plek op kan bouwen. Natuurlijk mis je op dat moment je familie en vrienden wel. Het liefst zou ik jullie er allemaal bij hebben en laten zien dat het hier eigenlijk heel leuk is en dat hier ook weer fijne mensen om ons heen zijn.
Lukas en Dana hebben echt genoten van alle gezelligheid. En Chichiwa (het lied van de kleuters in Nederland met 'op je plaats, strek je armen, vuisten maken.....) werkte hier ook met wat uitleg. De kinderen hadden de grootste lol.

Verhuisd!

We zijn zondag in ons nieuwe huis getrokken. We hebben de schoonmaak aardig onder controle, maar de dozen zijn nog niet allemaal uitgepakt. En ik weet zeker dat we de komende maanden nog wat gaan herindelen. Nu we in het huis wonen, komen we nog wel veel dingetjes tegen die geregeld moeten worden. Zo deed ons gasfornuis het niet. Maar na lang gepriegel door onze chauffeur en hulp in huis, kregen we weer gas en konden we toch koken. De koelkast doet het nog steeds niet. Het vriesvak doet het aardig, maar moet veel kou afstaan aan het koelgedeelte, dus dat werkt niet zo prettig. En met een gemiddelde temperatuur van 32 graden in huis is dat niet zo heel bevorderlijk voor de houdbaarheidstermijn van melk, groente en fruit. Dat is dus even aanpassen. Ook de wasmachine (onmisbaar met kinderen) werkt nog niet zo als het hoort. Bij het draaien van de machine hebben we een heerlijke plas water omdat de waterslangen lekken. Daar wordt nu ook aan gewerkt. Gelukkig hebben we hulp in de huishouding die gewend is om met de hand te wassen, dus dat werkt voor nu ook. En dan zit opeens een badkamerdeur op slot en duurt het anderhalve dag voordat er iemand is om deze te openen...
Allemaal regeldingetjes en regeldingetjes hier gaan over vele schijven en dan heb je ook nog een taalprobleem waardoor je nog meer afhankelijk bent van deze vele schijven.
Gelukkig had ik mij als leerdoel gesteld mij niet druk te maken over de verhuizing en de bijbehorende rommel. En daar probeer ik mij dus maar netjes naar te voegen. Alhoewel een koelkast nu wel heel handig gaat worden als we morgen de verjaardagstaart voor Lukas gaan ophalen....

Voor de kinderen drukt dit alles de pret al helemaal niet. Nog voordat ik ze in de kleren heb gehesen 's ochtends zitten zij al op hun fiets en rijden door de tuin. Onze oude watchman, die ze Tata (opa) noemen, vindt dat wel gezellig en helpt ze waar nodig. 's Middags met water rommelen in de tuin is ook al helemaal geen straf voor ze. Dat daarna onze hulp 2x zoveel kleren moet wassen is iets waar zij zich in ieder geval niet druk om maken!