Woensdag zijn onze spullen aangekomen. De kinderen waren helemaal wild en konden niet wachten totdat hun fietsen tevoorschijn kwamen. Gelukkig kwamen die per ongeluk redelijk in het begin uit de 2 vrachtwagens en we hebben de doos dus maar snel uitgepakt. Alle dozen werden door de 8 Indiase mannen keurig in huis gebracht. Ik stond bij de vrachtwagen om aan te geven naar welke kamer de dozen gebracht moesten worden. Daarna hoorden ze de routebeschrijving naar de kamers nog eens van 2 a 3 mensen onderweg naar die kamer. Met als gevolg dat we 's middags ontdekten dat ongeveer 40% van de dozen alsnog in de verkeerde kamer terecht was gekomen. Na het neerzetten van de dozen en het naar boven sjouwen van de banken en eettafel van de eigenaar zijn de verhuizers vertrokken en hebben wij alvast een paar dozen uitgepakt. De kinderen waren zo blij om hun speelgoed weer te zien!
Gisteren zijn we samen met 4 verhuizers bezig geweest om alle meubels in elkaar te zetten. Daarnaast hebben John en ik al het een en ander schoongemaakt en konden Dietrich en ik al flink wat uitpakken. Dat geeft wel een goed gevoel. De kinderen zijn 's ochtends naar school, dus dat geeft ook wat ruimte. En 's middags waren ze heerlijk in de tuin aan het spelen onder toezicht van Simon (onze chauffeur) en Tata (onze watchman). Vandaag hebben Padma (onze tijdelijke schoonmaakhulp), John en Dietrich veel schoongemaakt en heb ik weer uitgepakt en ook wat schoongemaakt. Wat een hoop vuil kun je vinden in een Indiaas huis dat al een jaar leegstaat zeg! Ongelooflijk. En dan is schoonmaken ook niet het grootste talent van de meeste Indiers. Dus Dietrich en ik doen ook maar veel zelf, of binnenkort nog een keertje over. Verder moeten alle gordijnen in de was, de muskietennetten die voor de ramen hangen uitgewassen worden, alle deuren, vloeren, kasten, badkamers schoongemaakt worden. Dat valt nog best tegen. En het kost soms ook heel veel tijd (ik weet niet altijd waarom, heb het idee dat het ook sneller kan... maar ach, zal de aanpassing aan het klimaat wel zijn?).
Morgen en overmorgen besteden we ook nog aan schoonmaken, inpakken van de spullen in het appartement en uitpakken van alle spullen en dan gaan we zondag ook over naar ons nieuwe huis. Het is heerlijk om te zien hoe de kinderen zich voortbewegen in een lekker huis met tuin. Dat is toch heel wat anders dan de ruimte die ze in ons heerlijke, maar kleinere appartement hadden.
vrijdag 30 juli 2010
dinsdag 27 juli 2010
Ons nieuwe huis
Morgen komen de spullen! Het contract van het huis is getekend en morgen rond 1 uur 's middags komt de verhuiswagen. We zijn al druk aan de slag met het regelen van een waterfilter, gas, personeel (dat is hier echt nodig) en allerlei andere zaken. En dan vanaf morgen dus uitpakken. Dit weekend willen we over zijn, dus het is nu even doorwerken, zodat de belangrijkste zaken op orde zijn. En de rest komt daarna wel.
We hebben uiteindelijk een huis gevonden met 4 slaapkamers, dus we hebben 1 logeerkamer over voor jullie! We hebben ook een lekkere tuin, zodat de kinderen weer lekker buiten kunnen spelen. Dat hebben ze de laatste tijd wel erg gemist! En we hebben al een leguaan in de tuin. De kinderen vinden het helemaal geweldig.
Lukas en Dana kijken al weken uit naar hun fiets, dus die moeten we morgen maar snel op zoeken tussen al hun spulletjes. En Dana is helemaal blij met haar paarse kamer (toevallig de kinderkamer van de vorige bewoners en die is paars, helemaal haar kleur). Ik heb haar een prinsessenbed beloofd. Dat betekent een bed met een mooi gordijn (eigenlijk gewoon een muskietennet) erom heen gedrapeerd. Dus dat gaan we snel in orde maken! Daar vraagt ze namelijk ook al dagen naar.
Als het huis klaar is, kunnen we Lukas zijn verjaardag gaan plannen. Ik denk dat dat het weekend na zijn verjaardag maar gevierd gaat worden. We moeten nog helemaal bedenken hoe dat plaats gaat vinden. Hier doen ze dat groots in een hotel met veel mensen, spelletjes en eten. Ik denk dat wij het nog even heel bescheiden in onze tuin gaan vieren met een paar mensen en taart. We zien het wel.
We hebben uiteindelijk een huis gevonden met 4 slaapkamers, dus we hebben 1 logeerkamer over voor jullie! We hebben ook een lekkere tuin, zodat de kinderen weer lekker buiten kunnen spelen. Dat hebben ze de laatste tijd wel erg gemist! En we hebben al een leguaan in de tuin. De kinderen vinden het helemaal geweldig.
Lukas en Dana kijken al weken uit naar hun fiets, dus die moeten we morgen maar snel op zoeken tussen al hun spulletjes. En Dana is helemaal blij met haar paarse kamer (toevallig de kinderkamer van de vorige bewoners en die is paars, helemaal haar kleur). Ik heb haar een prinsessenbed beloofd. Dat betekent een bed met een mooi gordijn (eigenlijk gewoon een muskietennet) erom heen gedrapeerd. Dus dat gaan we snel in orde maken! Daar vraagt ze namelijk ook al dagen naar.
Als het huis klaar is, kunnen we Lukas zijn verjaardag gaan plannen. Ik denk dat dat het weekend na zijn verjaardag maar gevierd gaat worden. We moeten nog helemaal bedenken hoe dat plaats gaat vinden. Hier doen ze dat groots in een hotel met veel mensen, spelletjes en eten. Ik denk dat wij het nog even heel bescheiden in onze tuin gaan vieren met een paar mensen en taart. We zien het wel.
 |
| Woonkamer |
 |
| Keuken |
 |
| Dana's paarse kamer |
vrijdag 23 juli 2010
Lesje loslaten
India zorgt regelmatig voor een 'lesje loslaten'. Waar je denkt dat je alles goed geregeld hebt, kom je regelmatig voor verassingen te staan. Afspraak is afspraak wat vaak goed werkt in Nederland, gaat hier echt niet op.
Ons huis is bijna rond (durf er nog steeds niet op te vertrouwen zolang alle handtekeningen niet op papier staan en daar wachten we al de hele week op). Gisteren zouden we (zoals afgesproken met de huiseigenaresse) ons nieuwe huis alvast gaan schoonmaken, zodat vandaag (zoals telefonisch afgesproken met het verhuisbedrijf) onze spullen gebracht zouden gaan worden. Gisteren stond ik dus met John en allemaal schoonmaakspullen bij ons nieuwe huis. De man die voor het huis zorgt liet ons echter niet naar binnen, want hij had geen opdracht van de eigenaresse gekregen om ons binnen te laten voor schoonmaak. Gelukkig was dat na een half uurtje heen en weer bellen opgelost en konden we alsnog gaan schoonmaken. Een uurtje later kwamen nog 3 schoonmaakdames om ons te helpen, dus dat kwam helemaal goed. Een grotere verrassing was dat aan het einde van de dag de boodschap kwam dat al dat haasten voor niets is geweest en dat onze spullen pas woensdag worden gebracht. Het verhuisbedrijf kon toch vandaag niet komen. We blijven dus nog even wachten.
Ik dacht overigens lekker zelf mee te helpen aan de schoonmaak van mijn nieuwe 'eigen' huis. Maar dat is toch wel raar hier geloof ik. Alles wat ik wilde oppakken werd uit mijn handen gehaald. Dat zouden anderen wel doen. Dat een blanke dame zelf zou gaan schoonmaken is toch eigenlijk te gek voor woorden hier! Daar huur je anderen voor in. Eindelijk kon ik dan toch zelf een kast uitsoppen. Maar na anderhalf uur zweten (poetsen in 34 graden zonder AC of ventilator is eigenlijk echt geen pretje) begon ik toch de positieve kant in te zien van al die mensen die het maar raar vinden dat ik zelf zou gaan poetsen. En aangezien het tijd was om de kinderen van school te halen en voor hen te gaan zorgen, heb ik het schoonmaken dus maar met liefde aan hen overgelaten.
Vandaag dus geen spullen uitpakken, maar weer een rustige dag. We zien wel weer wat volgende week ons brengt. Tot nu toe zitten we sowieso tot 1 augustus in ons heerlijke appartement en wanneer nodig zou dat zelfs nog verlengd kunnen worden.
Ons huis is bijna rond (durf er nog steeds niet op te vertrouwen zolang alle handtekeningen niet op papier staan en daar wachten we al de hele week op). Gisteren zouden we (zoals afgesproken met de huiseigenaresse) ons nieuwe huis alvast gaan schoonmaken, zodat vandaag (zoals telefonisch afgesproken met het verhuisbedrijf) onze spullen gebracht zouden gaan worden. Gisteren stond ik dus met John en allemaal schoonmaakspullen bij ons nieuwe huis. De man die voor het huis zorgt liet ons echter niet naar binnen, want hij had geen opdracht van de eigenaresse gekregen om ons binnen te laten voor schoonmaak. Gelukkig was dat na een half uurtje heen en weer bellen opgelost en konden we alsnog gaan schoonmaken. Een uurtje later kwamen nog 3 schoonmaakdames om ons te helpen, dus dat kwam helemaal goed. Een grotere verrassing was dat aan het einde van de dag de boodschap kwam dat al dat haasten voor niets is geweest en dat onze spullen pas woensdag worden gebracht. Het verhuisbedrijf kon toch vandaag niet komen. We blijven dus nog even wachten.
Ik dacht overigens lekker zelf mee te helpen aan de schoonmaak van mijn nieuwe 'eigen' huis. Maar dat is toch wel raar hier geloof ik. Alles wat ik wilde oppakken werd uit mijn handen gehaald. Dat zouden anderen wel doen. Dat een blanke dame zelf zou gaan schoonmaken is toch eigenlijk te gek voor woorden hier! Daar huur je anderen voor in. Eindelijk kon ik dan toch zelf een kast uitsoppen. Maar na anderhalf uur zweten (poetsen in 34 graden zonder AC of ventilator is eigenlijk echt geen pretje) begon ik toch de positieve kant in te zien van al die mensen die het maar raar vinden dat ik zelf zou gaan poetsen. En aangezien het tijd was om de kinderen van school te halen en voor hen te gaan zorgen, heb ik het schoonmaken dus maar met liefde aan hen overgelaten.
Vandaag dus geen spullen uitpakken, maar weer een rustige dag. We zien wel weer wat volgende week ons brengt. Tot nu toe zitten we sowieso tot 1 augustus in ons heerlijke appartement en wanneer nodig zou dat zelfs nog verlengd kunnen worden.
Abonneren op:
Posts (Atom)