dinsdag 28 december 2010

afscheid

Onze reis zit erop, helaas. Erg raar om afscheid te nemen van lieve vrienden waar we twee weken enorm zijn verwend. Voordat Dana en Lukas naar bed zijn gebracht hebben we nog dikke knuffels uitgewisseld en zitten we toch met een weemoedig gevoel op de bank. Maar we doen net alsof dit niet zo is en zo houden Jeannette en ik ons groot naast elkaar.
Gisteren hebben we enorm genoten van een bezoekje aan de tempels van Mahabalipuram. Dit keer reed Swami, dus kon Dietrich ook meegedoen aan het sightsee-en en zingen van het nieuwe lied: ik heb een toetoe in mijn tata en die toetert de hele dag ja.
De tempels waren echt de moeite waard, weer heel anders dan Kanchipuram. Dit keer uit grotten gebeeldhouwd (moeilijk woord) en de kinderen konden daarom ook heerlijk klimmen en klauteren. We hebben vandaag de foto's overgezet. Jeannette zal ze op de blog plaatsen zodat jullie kunnen genieten van al dit moois. Naast de tempels natuurlijk ook weer geshopt, we hebben een klankschaal gevonden voor Nicoline en natuurlijk de onnodige snuisterijen die we gewoonweg moeten kopen. In de winkel van de klankschalen heb ik een meditation gekregen, erg relaxing in een drukke winkel met 4 kinderen die het zat zijn. In een winkel met een hele leuke verkoper, een zeldzaam exemplaar zonder vlotte praatjes, hebben we veel mooie beeldjes van steen gekocht. Bram wilde deze verkoper graag een fooi geven en als reactie hierop kregen we snoepjes om aan de apen te voeren. Wat een feest!!!
'S avonds hebben Jeannette en ik een meidenavond georganiseerd wat begon met een heerlijke bodyscrub en massage. Dit kunnnen we ons in Nederland niet veroorloven. Alles was tot in de puntjes verzorgd en de massage was echt fantastisch. Dit moet je een  keer gedaan hebben in India. Daarna heerlijk gegeten en lekker cocktails gedronken en lekker bijgekletst.
Vanmorgen hadden we een lastig moment, niet vanwege een hangover maar juist vanwege het grote contrast in dit land. Ik heb de hulp van Jeannette extra fooi gegeven zodat haar dochter, thuis bij haar familie goed kan eten. Haar familie is niet rijk en kan daarom niet voldoende gezond eten kopen. Absurd hoe veel weinig geld waard is en wij gooien het soms zomaar over de balk. Je kunt de wereld niet redden, maar we voelden ons allebei erg naar hieronder. Jantsie is erg gelukkig vandaag en we hopen dat het geld goed besteed wordt aan haar dochter.
Vanmiddag moesten we toch wat doen en toen hebben we de woonkamer even veranderd. Een kast verschoven en een ander van boven gehaald en ineens is de kamer cosy. Jantsie heeft daarna in elke kast een aantal foto's gezet en we zitten nu erg tevreden in een omgetoverde woonkamer.  Over 3 uur vertrekken we naar het vliegveld. Dietrichs ouders zijn speciaal naar Chennai gekomen om afscheid te nemen. We gaan er nog even van genieten en kopen snel de tickets voor volgend jaar.
Groeten Liesbeth

zondag 26 december 2010

bijna naar huis

Onze vakantie in India gaat razend snel voorbij, inmiddels maken wij ons al een beetje klaar voor de terug reis. We hebben nog 2 dagen en moeten keuzes maken in wat we nog willen doen. In elk geval hebben Jeannette en ik morgen een heerlijke massage en scrub voor de boeg en sluiten dit af met een dineetje met ons tweeeen. Verder willen we nog naar de tempels van Mahabalipuram en gaan we dinsdag naar een park, afhankelijk van het weer. Al drie dagen zijn de verwachtingen niet erg optimistisch, maar desondanks zijn we heerlijk bruin gekleurd en goed uitgerust. Vandaag hebben we voor de 2e keer Raddison bezocht en als echte touristen aan het zwembad en strand gelegen. De zee ziet er hier paradijselijk uit, dankzij oorpijn durf ik er niet in. Volgend jaar een goede herkansing denk ik dan. Het strand bij Dietrich en Jeannette is echt vis, er zijn een aantal vissershuisjes, bootjes en een kleine tempel. Erg leuk om te zien, niets om langs te lopen. Heel anders is dat in Mahabalipuram. Vandaag hebben we ook een poging ondernomen om hier de tempels en de olifantenmuur te bekijken. Door een festival is het erg druk en proberen we het morgen opnieuw. Op eerste kerstdag (kerst hebben we hier een beetje overgeslagen) hebben we een trip naar het binnenland gemaakt, naar Kanchipuram. Een stadje wat bekend staat om de zijde en de mooie tempels. Dietrich heeft voor ons een chauffeur besteld, die ons op een hele leuke manier alles heeft laten zien. De hyundai fabriek, de waterwinning, en alles in Kanchipuram. Leuke man, gebruikt de weg in de volle breedte, vertelt graag over zijn gezin en de omgeving en werd strond verkouden omdat hij voor ons de AC aan had. Hij had ons alleen niet verteld dat de tempels in Kanchipuram vanaf 13.00 u tot 16.00 u dicht zijn. Handig omdat we natuurlijk precies om 13.00 aankwamen. De tijd hebben we op een leuke manier gedood door het kopen van een hele mooie punjabidress in een zijdefabriek, lekker koffie drinken in het duurste hotel en kijken op straat. Om 15.00u ging er speciaal voor ons een tempel open, alle mensen (voor mijn gevoel wel honderd) werden opzij geschoven zodat wij naar binnen konden. Erg luxe en prettig, omdat we zo alle gelegenheid hadden om alles rustig te bekijken. Voor ons natuurlijk ook een ritueel opgevoerd zodat we een erg leuke ervaring rijker zijn. Opeens moesten we ook snel weg omdat de poorten opengingen. De mensen stormden toen ook echt binnen, blijkbaar is het belangrijk om als eerste bij het altaar te zijn.  Op de weg terug nog een hele aparte wolk gezien, volgens de chauffeur was dit heel natural, vandaag stond in de krant dat er op 100km van Chennai een satellietlancering mislukt is. Een leuk verhaal voor Tom die zijn spreekbeurt over India gaat houden.
Er is hier zoveel te zien en te beleven, we zijn vooral in en rond de stad gebleven en dat is voor een eerste keer India genoeg. Voor volgend jaar hebben we ook al geboekt, want dit smaakt zeker naar meer. Vooral dankzij de goede zorgen van Dietrich en Jeannette.
Voor iedereen in Nederland die de sneeuw zat is, is het mogelijk om bij ons zonnige foto's te bekijken van onze reis. Wij hopen op nog een groot pak sneeuw als we woensdag aankomen.
Hartelijke groeten Rob en Liesbeth

zaterdag 25 december 2010

Vrolijk Kerstfeest!

Lieve allemaal,

Wij wensen jullie hele fijne kerstdagen met naar we hebben gehoord nog steeds veel sneeuw.
Hier vieren we kerst met 27 graden, een zonnetje, wat kerstversiering in huis, gekleurde knipperende lampjes aan de muur en kerstmuziek (I'm dreaming of a white Christmas....). Gek genoeg hebben kerstgevoelens heel erg veel te maken met de omgeving merk ik deze kerst. Met al die sfeergevoelens die we in ons leven meekrijgen met kerst lijkt Kerst opeens veel meer met die sfeer te maken te hebben dan met het oorspronkelijke Kerstverhaal. En omdat al die randvoorwaarden hier in mindere maten aanwezig zijn is de Kerstbeleving een beetje op de achtergrond geraakt. We doen ons best, we hebben lieve vrienden om ons heen, we gaan een heerlijk kerstontbijt eten, we wensen iedereen vrolijk kerstfeest, en toch is het anders....
Wat minder kersterig, maar daarom niet minder leuk. We hebben het hier erg gezellig met Liesbeth, Rob, Tom en Bram en genieten met volle teugen van hun aanwezigheid! We maken leuke uitstapjes, kijken films, kletsen lekker bij, zitten heerlijk in de tuin. Het lijkt voor ons ook wel vakantie! Dietrich heeft ook 4 dagen kerstvakantie, dus we zijn heerlijk compleet. Hopelijk hebben jullie met een witte kerst net zulke fijne dagen als wij.

Hierbij dan nog even onze kerstwens door Dana verwoord met het liedje Jingle Bells (klik op de video op onze blog om het te bekijken of ga naar deze link: http://www.youtube.com/watch?v=XBv1rP-MV_E):